De heiligste Tempel (en hoe ik docent yoga werd)

“Life is about manifesting yourself”, hoorde ik Swamiji een keer zeggen en dat zetten me aan het denken. Wat had ik nou allemaal gedaan in mijn leven? Welke eigenschappen had ik aangesproken en welke niet? Ik realiseerde me dat ik vooral mijn ‘mentale ik’ aan het werk heb gezet de afgelopen jaren en dat is eigenlijk best jammer, want ik heb nog veel meer ‘ikken’. mijn lichaam heb ik vooral gebruikt als vervoersmiddel en daar had ik veel bewuster mee om kunnen springen (en dat is een understatement). Het lichaam is een gereedschap dat ook voor het spirituele pad ingezet kan worden, dus besloot ik een yoga teacher training te gaan doen.

Na een poosje oriënteren koos ik voor een piepkleine ashram in Kerala, het zuiden van India. De cursus is dus een lerarenopleiding voor het geven van asana’s, oftewel yoga poses. Wat wij in Nederland yoga noemen, is dus maar een klein onderdeel van wat yoga eigenlijk allemaal inhoudt. Asana’s worden gedaan denken en lichaam in balans te brengen. Het lichaam wordt sterker en soepeler en asana’s verhogen de concentratie. Al deze dingen bereiden het lichaam en de geest voor op meditatie.  Er bestaan heel veel verschillende soorten yoga; in Aurovalley leven we volgens de Integral Yoga, maar de cursus die ik deed was Ashtanga Yoga, een hele klassieke yoga van duizenden jaren oud.

De cursus was heel intiem, want ik had slechts twee medestudenten. Justine, uit Alaska en Handan, uit Zweden. Drie linkshandige dames met een missie. Sindu, onze yoga guru, nam ons mee in deze reis door onszelf. Van s’ ochtends vroeg tot s’ avonds laat waren we bezig met het zoeken naar onze grenzen. Onze fysieke grenzen, maar ook mentaal, want yoga is zwaar, heel zwaar. We leerden niet alleen asana’s; we lazen ook uit de oude geschriften, de Baghawad Gita, de Bijbel en de Koran. En wat was het bijzonder om deze vanuit een ‘yogi oogpunt’ te lezen. Wat valt er veel te leren als je door de woorden heen leest, als je de symboliek ervan herkent.

Een belangrijk onderdeel in de yoga is de ademhaling en dus waren we twee uur per dag bezig met Pranayama, ademhalingstechnieken. We haalden adem door onze neus, maar ook door onze chakra’s, ruggengraat en meer. Zo leerde ik energieën (prana) herkennen die mijn lichaam waar ik nog nooit van gehoord had. En ik moet zeggen, ik heb zeer veel respect gekregen voor dit ‘gereedschap’ dat we vaak als vanzelfsprekend nemen! Naast het feit dat ik uiteindelijk mijn lerarendiploma heb gehaald, ben ik vooral heel blij met dit nieuwe inzicht. Want het lichaam is absoluut niet iets om voor lief te nemen. Het is de tempel waarbinnen onze ziel huist en een tempel is… heilig.