Quote

The spiritual master lives inside each of us. The day we were born, he was born with us. We just have to discover him.

Swami Brahmdev

Raksha Bandhan, een bijzondere band.

India is het land van de feesten en festivals. Alles wordt hier aanbeden. Allereerst natuurlijk de honderden Goden, maar ook het licht, de regen, de rivieren en nog veel meer. Gisteren was het wel een hele mooie, ontroerende feestdag; Raksha Bandhan. Deze dag is speciaal bedoeld voor broers en zussen. Ik ken geen ander land waar ze hier een speciale dag voor hebben. Raksha Bandhan betekent zoiets als ‘band van bescherming’. Broers doen op deze dag de belofte dat zij hun zus(-sen) zullen beschermen. De zussen bidden op hun beurt voor hun broers, opdat deze beschermd zijn tegen het kwaad. Zij doen ook een bandje, een Rakhi,  om de pols van hun broer. Ik heb sinds gisteren mijn eigen ashram broer. Maar eigenlijk zijn we allemaal broer en zus.

Huisje Weltevree

Omdat iemand wegging, had ik gisteren de kans om naar een ander kamertje te verhuizen. Slechts een deur naar rechts, maar wel een wereld van verschil. Het is een hoekkamer, dus er valt veel licht naar binnen. Hij is een paar meter groter en alles doet het. Het lijkt misschien niet veel, maar ik voel me er al helemaal thuis.

Prinsjes en prinsesjes

Dit is de tijd dat we af en toe hoog bezoek kunnen verwachten. De bomen beginnen woest te schudden, de honden gaan uit hun dak en dan zie je ze opeens zitten met hun dikke lijven: de apen. Onverstoord knabbelen ze aan een guava. Dit is hun koninkrijk en wie niet onderdanig is, krijgt een valse blik of erger nog, een beet met venijnig scherpen tanden...

Wonderwater

De regentijd is nat, heel nat. Maar ook mooi, HEEL mooi. Alles staat volop in bloei. Overal bloeien bloemen in alle vormen en kleuren. de bomen staan vol in het blad, de vogels zingen en de geur van tulsi (heilige basilicum), hangt in de lucht. Verderop stroomt de Ganges woest en hoog haar route. Ze sleurt offerandes, as van overledenen, takken, zand en stenen met zich mee. Op weg naar de grote zee, op weg naar niemandsland.

Rainy Rishikesh

Shoppen in India is altijd een avontuur. Niets gaat namelijk zoals verwacht in dit land. Zo word je met 20 anderen in een rikshaw gepropt, duwt iedereen je omver om eerst geholpen te worden in de winkel, wil een bijzondere ondernemer je oren schoonmaken en vind de schoenpoetser dat je slippers (!) ook wel een poetsbeurt kunnen gebruiken. Maar tijdens de monsoon is de pret pas echt compleet. Om de 10 minuten word je nat tot op het bot door regenbuien waar Nederland van over zou lopen. Het water staat tot op je enkels. En ook tot die van koeien, sadhu's, bedelaars en mensen in poncho's met alle kleuren van de regenboog.

De Tempel

Iedere dag zit ik twee uur in deze ruimte. De meest serene plek in de ashram. De ronde vorm, het witte marmer, de verse bloemen rond de kristallen bol, de geur van wierook, de foto's van Sri Aurobindo en The Mother, het kaarslicht; allemaal dragen ze bij aan een intieme sfeer. Het is onmogelijk om hier geen rust en vrede te voelen.

Het feest der herkenning.

Op 4 december 2009 reed ik het kleine, stoffige, maar vooral vertrouwde dorpje Raiwala uit. En afgelopen maandag, 8 maanden later, reed een taxi mij er weer naar binnen. Daar staat de appel verkoper. En hé, dat stoffenwinkeltje zit er nog. Weinig veranderd eigenlijk. Precies zoals Nederland weinig veranderd was na mijn reis van 8 maanden het afgelopen jaar. Kindertjes gegroeid, wat rimpeltjes erbij, wat verdrietige momenten, maar ook veel gelachen.

Mijn geluk kan in ieder geval niet op. Mijn leven is veranderd sinds mijn eerste bezoek aan Aurovalley. Iedere ochtend sta ik op met dankbaarheid voor het leven. Ook voor de minder leuke momenten. Misschien wel juist voor die momenten, want die laten me groeien. Al zie ik dat vaak later pas in. Ook daarom ben ik in een ashram: om mijn bewustzijn te vergroten. Zodat ik op de goede momenten, van de juiste dingen leer.

Het was heerlijk weer even in Nederland te zijn. Vrienden om me heen, familie. Het comfort van een lekker bed en uitgebreid uit eten. Gezellig met Hans op pad. Een leuke baan voor een paar maanden en ook nog plukjes zomer mee kunnen pikken.

Maar voorlopig ben ik hier. Met een dikke knuffel werd ik begroet door mijn vriendinnetje Ale. Stiekem een brok in mijn keel. Daar zijn alle bloemen en ik was bijna vergeten hoe verschrikkelijk veel vogels er de hele dag kwetteren, fluiten, schreeuwen en zingen. Ik haal diep adem en ruik de tulsi, een typische geur die ik nooit ergens anders geroken heb.

Maar het is ook weer verschrikkelijk heet. En de regen valt af en toe met zwembaden tegelijk naar beneden. Er zijn muggen die bijten en mieren die jeuken. Het eten is bijna iedere dag hetzelfde. De honden blaffen s’nachts voor mijn raam. En oh ja, de stroom valt steeds uit. Maar het kan me allemaal niet schelen. Ik ben zo blij dat ik weer thuis ben!