Over Denken, 1.

If you have observed yourselves even a little, you must have noticed that the contact with what is not yourselves is established first of all through the medium of your senses: sight, hearing, touch, smell, etc. the impact felt in this way, whether slight or violent, pleasant or unpleasent, aouses a feeling in you – like or dislike, attraction or repulsion – wich very quickly turns into an idea, an opinion you form about the object, whatever it may be, that has determined the contact. An example: you go out and as you step out of your house, you see that it is raining and at the same time you feel the damp cold seizing you; the sensation is unpleasant, you feel dislike for the rain and inwardly, almost mechanically, you say to yourself, “This is really a nuisance, especially as I have to go out! Not to mention that I am going to be dreadfully dirty; Paris is very dirty in rainy weather, especially now that all the streets have been dug up” (and so on...).

Ik lees dit in een boek dat The Mother rond 1912 geschreven heeft. Ze gaat in deze tekst door op het gebruik van ons Denken. Een klein futiel iets als regen brengt bij de meesten van ons een hele stroom nutteloze gedachten op gang. We hebben geen grip op deze gedachtestroom: het komt bijna automatisch op gang, als een reflex. Ik voel me enorm aangesproken door deze tekst. Met rode wangen lees ik verder en bedenk me dat ik echt heel veel tijd op een dag besteed aan 'onzingedachtes'. Ik laat me zonder tegenstribbelen door de ongecontroleerde stroom meesleuren en af en toe sta ik zelfs toe dat ik bijna verdrink. Proestend en spartelend kom ik weer boven, klaar voor het volgende kopje-onder. En veel van die gedachten zijn negatief; zoals het voorbeeld van de regen (hoeveel uren per jaar zal Nederland besteden aan het denken over of vloeken op regen??!). The Mother gaat verder over het trainen van het Denken. Als je ECHT wilt denken, als in het ontvangen en formuleren ervan en valide gedachten vormen, dan moeten we eerst ons brein legen. Dit is niet makkelijk. We worden gedomineerd door deze irrationele hersenactiviteit. Er is een manier om onszelf te trainen en dat is meditatie. Ieder moet hierin zijn of haar eigen manier vinden, maar een ding is aan te raden voor iedereen, reflectie: concentratie, zelfobservatie en stilte. We maken onze onzingedachten heel belangrijk. Probeer dit los te laten. Pel de gedachten als een ui. Neem alle gevoelens die ermee gepaard gaan weg. En zie hoe onbelangrijk ze vaak zijn. Je zult ook zien dat sommige gedachten sterker zijn dan anderen. Als je alle gevoelens, kritiek, opinies die de gedachtestroom losmaakt analyseert, dan kom je er waarschijnlijk achter dat dit vaak producten zijn van je opvoeding, educatie, religie, omgeving, etc.

Deze gedachten zijn dus niet eens je eigen gedachten. Dit proces van 'pellen' duurt lang, maar het levert veel op. Zie het als het schoonhouden van je huis; poets de kamers en neem iedere dag even stof af. Zo heb je alle tijd en ruimte voor dingen die er toe doen. Met geloof in jezelf en vertrouwen dat je deze transformatie kunt ondergaan, kom je een heel eind. Ik lees en bedenk me dat mijn huis altijd een rommeltje is. Zou dit een reflectie zijn van mijn brein...?