Brugpieper op reis.

Deze reis door mezelf begint al een behoorlijk boeiende onderneming te worden. Het is namelijk een spirituele reis die ik geboekt heb en dat is niet voor mietjes, ben ik achter. Een yogi moet zich geheel kunnen overgeven. Dat is mijn eerste uitdaging. Ik ben namelijk niet zo'n overgave-typje. Ik ben niet opgevoed met een religie en vriendinnen die flauwvielen bij het zien van hun popidool heb ik nooit begrepen. Tweede deel van deze uitdaging is dat deze overgave richt zich tot 'the Devine'. Kijk: ik heb altijd wel geloofd dat er meer is dan dit leven op aarde alleen, maar wat dat dan precies was heb ik nooit echt kunnen verklaren aan mezelf. Gelukkig zijn hier mensen die me helpen tijdens mijn zoektocht. “Ehh... vraagje: hoe doe jij dat, die overgave? Hoe ziet die Devine er dan uit? Is dat een man op een wolk, want daar ben ik niet zo van”. Ik voel me een ontzettende brugpieper, maar als ik hier verder wil komen, moet ik toch mijn vinger opsteken. En zoals ik zojuist in een boek las: zelfs het kleinste eikeltje heeft de potentie om tot een reusachtige eik uit te groeien. Na een aantal leuke en interessante gesprekken ben ik erachter dat het niet zoveel uitmaakt hoe ik het zie. Voor mij is de Devine, het almachtige, een soort kosmische energiebron waar alles uit voortkomt en ik zie het als een groot licht. Ik vind dat wel een mooie gedachte. En overgave hoeft niet meteen te betekenen dat ik de hele dag op mijn knieën voor een altaar lig te bidden. Het mag klein en rustig zijn; acceptatie dat het zo is. Aanvaarding.
Mijn tweede uitdaging is het mediteren. Wat ben ik daarmee aan het worstelen!
Een belangrijke eerste stap bij het mediteren is vrede en rust vinden. En je niet gek laten maken door je gedachten. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb namelijk altijd wel wat om over na te denken en dat dan te analyseren en dat dan te bekritiseren en dáár dan weer over na te denken... Zet dat maar eens stil, na 34 jaar. Sri Aurobindo houdt niet vast aan een manier van mediteren. Ik ben dus hard op zoek naar wat het beste bij mij past. Hoe zit ik het lekkerst, hoe geef ik mijn gedachtestroom een ondergeschikte rol, waar volg ik mijn ademhaling in mijn lijf, hoe laat ik de energie tot mij indalen. Ik ruzie en zucht en steun en verdwaal in het bos van hersenstammen. Gelukkig is dit normaal en met een gezonde portie geduld kom ik waarschijnlijk een heel eind. Ik blijf proberen. Ik blijf leren. Yoga means a new birth, a new life, a new world (SB).