Leven in de Ashram, deel 2
Hoe stil het op mijn eerste dag hier ook leek; eigenlijk is het een en al leven hier. Allereerst hebben we de beestjes. Er lopen 5 honden rond. Ze hangen wat rond, bedelen om een aai, of laten zich hoorndol maken door de apen. Die zijn er niet altijd. Als er opeens een fruitboom heel hard begint te schudden en de halve oogst op de grond ligt, dan weet je dat het zover is. En als de honden dan hysterisch beginnen te blaffen en collectief onder een boom staan, met hun ogen naar de top gericht, dan weet je het echt zeker: de apen zijn er. Het zijn gezellige slingerdingen met een lichtbruine vacht en een rode snoet. Ze zijn iedereen te slim af. De honden waarschuwen ook voor een ander schepsel: de slang. Dat is natuurlijk wel handig, want op dit diertje wil je echt niet stappen. Ze zijn hier in alle soorten en maten, maar een ding hebben ze gemeen: ze zijn giftig. Helaas laten deze slangen zich niet uit het paradijs verjagen.
Een ander volkje laat zich vooral horen hier: de vogels. De hele dag is het een orkest vanjewelste: de duiven koeren, de kraaien krijsen, de pelikaanachtigen flapperen met hun vleugels en de groene exemplaren schreeuwen om het lekkerste stukje fruit. Maar dat wordt dan weer afgepakt door de eekhoorntjes, die zichzelf hier de baas vinden.
En de nacht is eigendom van de vleermuizen. Je kijkt omhoog en denkt dat het een duif is, maar aan de vorm van de vleugels zie je dat het een hele, hele grote vleermuis is.
Naast de beestjes hebben we natuurlijk ook mensjes. Er zijn nu ongeveer 6 niet-Indiase volwassenen hier die vaste bewoner zijn en die hebben samen 4 kinderen. Dan hebben we de familie van Swami; dit zijn bij elkaar 5 volwassenen en 3 kinderen. Zij zijn wel Indiaas. En dan hebben we de werknemers. Een aantal wonen hier en een aantal wonen in de omgeving. Zij zijn hier als bouwvakker, schoonmaker, kok, tuinman, etc. De ashram heeft een aantal programma's voor buurtbewoners. Zo komen hier een paar dames voor computerles. En op het terrein staat een basisschooltje. Mijn yogaklas in de middag doe ik met vier meiden uit de buurt. Dat is superleuk, want die vinden mij reuze-interessant, natuurlijk. How you sing? How you dance? You have father, mother, brother, sister? Ik heb ze de foto's van zuslief en haar gezin laten zien. Dat vonden ze geweldig! De jongens vielen in de smaak en de bolle wangetjes van mijn nichtje lijken volgens de meiden op die van mij... En vandaag kreeg ik zelfs een vriendschapsarmbandje van een van hen: hoe lief! Dina, de Indiase schoonmaakster, komt ook graag even buurten. Ze is 23 en getrouwd met een man die hier ook werkt. Al deze meiden zijn zo verschrikkelijk mooi. Donkere ogen, sierlijke handen. Gehuld in een kleurrijke sari zijn het net tropische vogeltjes.
En dan hebben we nog een vreemd figuurtje hier rondlopen. Met verbaasde ogen kijkt ze in het rond. Ze werkt hard aan zichzelf, zoekt, denkt na en geniet. Ze mediteert en lacht, schrijft en weet niet hoe ze alles zo goed mogelijk aan haar vrienden thuis kan vertellen. Ik zie haar iedere morgen in de spiegel.
Een ander volkje laat zich vooral horen hier: de vogels. De hele dag is het een orkest vanjewelste: de duiven koeren, de kraaien krijsen, de pelikaanachtigen flapperen met hun vleugels en de groene exemplaren schreeuwen om het lekkerste stukje fruit. Maar dat wordt dan weer afgepakt door de eekhoorntjes, die zichzelf hier de baas vinden.
En de nacht is eigendom van de vleermuizen. Je kijkt omhoog en denkt dat het een duif is, maar aan de vorm van de vleugels zie je dat het een hele, hele grote vleermuis is.
Naast de beestjes hebben we natuurlijk ook mensjes. Er zijn nu ongeveer 6 niet-Indiase volwassenen hier die vaste bewoner zijn en die hebben samen 4 kinderen. Dan hebben we de familie van Swami; dit zijn bij elkaar 5 volwassenen en 3 kinderen. Zij zijn wel Indiaas. En dan hebben we de werknemers. Een aantal wonen hier en een aantal wonen in de omgeving. Zij zijn hier als bouwvakker, schoonmaker, kok, tuinman, etc. De ashram heeft een aantal programma's voor buurtbewoners. Zo komen hier een paar dames voor computerles. En op het terrein staat een basisschooltje. Mijn yogaklas in de middag doe ik met vier meiden uit de buurt. Dat is superleuk, want die vinden mij reuze-interessant, natuurlijk. How you sing? How you dance? You have father, mother, brother, sister? Ik heb ze de foto's van zuslief en haar gezin laten zien. Dat vonden ze geweldig! De jongens vielen in de smaak en de bolle wangetjes van mijn nichtje lijken volgens de meiden op die van mij... En vandaag kreeg ik zelfs een vriendschapsarmbandje van een van hen: hoe lief! Dina, de Indiase schoonmaakster, komt ook graag even buurten. Ze is 23 en getrouwd met een man die hier ook werkt. Al deze meiden zijn zo verschrikkelijk mooi. Donkere ogen, sierlijke handen. Gehuld in een kleurrijke sari zijn het net tropische vogeltjes.
En dan hebben we nog een vreemd figuurtje hier rondlopen. Met verbaasde ogen kijkt ze in het rond. Ze werkt hard aan zichzelf, zoekt, denkt na en geniet. Ze mediteert en lacht, schrijft en weet niet hoe ze alles zo goed mogelijk aan haar vrienden thuis kan vertellen. Ik zie haar iedere morgen in de spiegel.
gepost door Unknown op
04:51
<< Homepage